webchris blog

Twój nowy blog

wiosna

Brak komentarzy

Przyszła wiosna. Weekendowa piękna pogoda spowodowała niesamowitą chęć wyjścia na rower. NIestety okazało się po wyjęciu roweru, że w kołach powietrza nie ma, a i pompki brakuje:P Mam nadzieję, że pogoda szybko wróci do normy, po aktualnych zawirowaniach i znowu będzie szansa na zaczerpnięcie trochę świeżego powietrza. W każdym razie cieszę każdą chwilą słońca:)

dodatek

Brak komentarzy

Miłość jest bezcenna. Nikt nie wymaga, żeby chodzić razem codziennie do kina, kawiarni, czy restauracji. Równie miły może być normalny spacer po parku. Pieniądze mogą być co najwyżej dodatkiem, dobrze jak są, fajnie, że można razem gdzieś wyjść, ale jak ich nie ma<w nadmiarze;P> to nie powinno być problemu, wystarczy ograniczyć wspólne kosztowne wyjścia na rzecz innych form spędzania wspólnego czasu. Najbardziej przecież liczy się to, żeby być razem.

Czytając na ten temat w dzienniku byłem zaskoczony. Wydaje mi się to lekko abstrakcyjne i nie jestem w stanie sobie wyobrazić sytuacji o jakich tam piszą. Nie mogę zobaczyć męża wychodzącego z pokoju rzucającego do żony i tego jakby nie mówić obcego faceta „powodzenia”, bądź „do dzieła”, jak takich mąż musi się czuć czekając na finisz i mając świadomość tego co się właśnie dzieje za jego przyzwoleniem. Ja bym z czymś takim chyba żyć nie umiał i przede wszystkim nie pozwolił bym nigdy na coś podobnego. Ciekawe także jak się czuje partnerka takiego „zapładniecza”. To też chyba nie jest zbyt miłe uczucie, bo w moim mniemaniu narusza w jakiś sposób podstawy związku. Zresztą takie „kupowanie dziecka” jest też dla mnie wątpliwe moralnie…
Ze społecznego punktu widzenia o wiele lepszą metodą na rodzicielstwo dla par, które nie mogą mieć dzieci jest adopcja. Lecz częśc ludzi chce przejść cały „cykl” rodzicielstwa, począwszy od ciąży, a tego z oczywistych powodów adopcja nie jest w stanie zapewnić.
Lepszą, ale i droższą metodą od tej poruszanej w temacie jest chyba in vitro, gdyż moim zdaniem nie narusza właśnie tej intymnej podstawy związku.
Reasumując generalnie raczej bym odrzucał tę metodę, a przychylał do pozostałych dwóch w zależności od zamożności i preferencji rodziców.

Brąz

Brak komentarzy

Nasza reprezentacja w pięknym meczu pokonała Duńczyków i zdobyła brązowy medal. Mam nadzieję, że coraz więcej takich chwil uniesienia będziemy przeżywać, że nasi reprezentanci będą przynosić nam coraz więcej powodów do dumy, a społeczeństwo im się w odpowiedni sposób odwzajemni i nie zapomni o tych sukcesach nawet w chwili słabości.

Będziemy wygrywać jeśli będziemy w to wierzyć o czym śpiewa nam Marek Torzewski w utworze „Do przodu Polsko”. Dajmy się więc ponieść tym pięknym słowom i czekajmy na kolejne sukcesy naszych:)

Do przodu, Polsko!
Do boju, Polsko!
Nie zginiesz nigdy
Póki o zwycięstwo grasz

Wygrana będzie nasza
Uwierzyć tylko chciej
Biało – czerwonych w sercu miej
Choćby do pokonania
Sam diabeł nawet był
Zaśpiewaj dziś ze wszystkich sił…

Do przodu, Polsko!
Do boju, Polsko!
Nie zginiesz nigdy
Póki o zwycięstwo grasz
Do przodu, Polsko
Do boju, Polsko
Wygrana będzie
Jeśli mocne orły masz…

Zawsze do przodu orły
Nie trafiać kulą w płot
Wysoki niech wasz będzie lot
Z nad Wisły, Bugu, Odry
Bojowy płynie zew
Wiernych kibiców gromki śpiew..

Do przodu, Polsko!
Do boju, Polsko!
Nie zginiesz nigdy
Póki o zwycięstwo grasz
Do przodu, Polsko
Do boju, Polsko
Wygrana będzie
Jeśli mocne orły masz…

Do przodu, Polsko!
Do boju, Polsko!
Nie zginiesz nigdy
Póki o zwycięstwo grasz

Do przodu, Polsko!
Do boju, Polsko!
Nie zginiesz nigdy
Póki o zwycięstwo grasz
Do przodu, Polsko
Do boju, Polsko
Wygrana będzie
Jeśli mocne orły masz…

Do przodu, Polsko!
Do boju, Polsko!
Nie zginiesz nigdy
Póki o zwycięstwo grasz



No i nasi piłkarze ręczni przegrali w półfinale z Chorwatami. Mecz był
dobry i można spokojnie pogratulować naszym zawodnikom za godne
reprezentowanie Polski. Należy sobie zadać pytanie jak zostaną
przywitani przez rodaków po powrocie do kraju. Mam nadzieję, że tak jak
moim zdaniem powinni, czyli brawami i podziękowaniami za to, że doszli
do półfinału i dostarczyli nam dużo radości. Obyśmy coraz więcej takich
chwil mogli przeżywać. Kiedyś dostarczał nam ich Małysz, później Otylia
Jędrzejczak, ostatnimi czasy Kubica i Sikora. Trzeba im za to dziękować
i wspierać ich. Tak samo należy wspierać młode talenty, bo to te dzieci
będą w przyszłości dawać nam przyjemność oglądania ich zmagań z
najlepszymi tego świata. Miejmy nadzię, że system wyłapywania młodych zdolnych Polaków będzie w przyszłości lepiej działał i ludzie pokroju POdolskiego będę nosili biało-czerwone koszulki:) A Polacy będą mogli zaspokoić swój głód sukcesu.

Zamierzam tutaj zamieszczać różne swoje przemyślenia na różnego rodzaju tematy polityczne, prawne, a także pisać o jakiś ciekawych wydarzeniach:) Miłego czytania:)


  • RSS